Yalandı

Eve gittiğim yolu buldum sanardım

Kilometrelerce yürüdüm

Anladım ki yanıldım

Haklıydı yıldızlar, yalandı

Ne geceden güneş açtı

Ne de ay bu hengameden kaçtı

Ben düşünmekten yoruldum

Bu boşluklar daha önce de yaşandı

Sırası gelince hepsini unuttum

 

Ben düşmandım çiçeklere

Kurak topraklara gömülmeye alıştım

Yavaştım yürürken ama

Ben en çok duraksadığımda anlamıştım her şeyi

Adımı attığım anda yaşanan acı bir vahşetti

Bir anda topraktakilere karıştım

Öfkeyle girdim yerin dibine

Ben ne zaman mı kızdım

Ne zaman kıyas kefesinden atıldım

İşte o zaman bütün ipleri kopardım

İçimde bir hırs, gözlerimde kin

Silüetim düşman benim

Bu canavar da kim

Artık düşünmeyeceğiz hiçbir şeyi

Engel olduğu vakit

Kellesini alacağız hepsinin

Doğru, bu katil adam benim

Yazı oluşturuldu 114

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Benzer yazılar

Aramak istediğinizi üstte yazmaya başlayın ve aramak için enter tuşuna basın. İptal için ESC tuşuna basın.

Üste dön