Siz Benim Mazimsiniz

12 Şubat 2020 0 Yazar: elimyazar

Siz Benim Mazimsiniz – 23.30

şu elim geçmişim, beni geri mi istiyor
düştüğüm taş zemin, çarptığım kavak dalları
eski dostlar, eski maceralar, eski saatler artık çalmıyor
yanlış mı yaptım, rüzgar mı sürükledi beni buralara
adamım diyen bir ses vardı eskiden
eskiden, beni merdivende bekleyen bir dost
düzgün ömer diyen bir hocam vardı benim
hani gözlerimden anlayan
nerede hepsi, neredeyim ben
nasıl da geçmiş zaman
nasıl da gitmiş mekan
bazen, kalemlerle savaşırdık canımızla
bir arabaya tıkılırdık yirmibir kişi
altımızdaki karlar kayardı
uçuşurduk kuşlar gibi
nerede o günler
benim bir nedenim vardı, bir mutluluk, bir ızdırap
ama, gayeydi işte, bir hayattı
ne nedenim var benim, ne de ben benim
hepsi gidince, her şey bitince, artık biz, biz değildik hepimiz
ne zaman ki sonbahar yaprakları daldan ayrıldı
o zaman rüzgar, hepsini yeni bir hayata kaydırdı
yeni umutlar, yeni hayaller, eskisi gibi, değil miydi

artık, artık yeni bir hayatı var herkesin

biz aldandık, biz gerçekten kaybettik
kesilen tırnakları bir daha asla görmedik
son yazılarım, son umutlarım
ben neredeyim, neredeyim . . .