Katlanamıyorum

katlanamıyorum
ne nefes almaya
ne de adım atmaya
denedim, gerçekten
girdiğim bütün yollar
aynı sonda buluştu
bana gelen bütün kuşlar
aynı hızda kanat çırptı

yapamıyorum
düşlemekte zor
rüyalarda yaşamakta
ben artık anladım, sahiden
hangi yıldıza baksam
hepsi kahkaha attı
şu bittiğim ay bile
yaramda kan bırakmadı

artık ben bittim, ciddiyim
yeşil çayırlar sararınca
siyah gökyüzü defolup gidince
geçmişten kalan bir güneş
soğuyup içimi buz edince
başka ne kaldı ki benden geriye

ben eminim
emin olduğuma her koşulda yemin ederim
şu içimdeki ateş
bir gün beni de yakacak
her türlü kefilim

Yazı oluşturuldu 114

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Benzer yazılar

Aramak istediğinizi üstte yazmaya başlayın ve aramak için enter tuşuna basın. İptal için ESC tuşuna basın.

Üste dön