Efendilerimin Kölesiyim

Çok boğuk bir ortamdayım
Nefes almak sessiz bir isyandır benim için
Ayakkabı kafesi adımlarımı keserken
Söyleyin, hangi istediğimi elde edebilirim
Geçmişten gelen bir hastalık, hala boğazımda hissettiri kendini
Kağıdımdaki mürekkep gibidir
Aaa! O da ne? Duvar mı yıkıldı yoksa?
İçeriye rüzgar esintileri giriyor
Gözlerim gerçekten de uzaklarda kalmış
Geçmişe özlem duyuyor
Baktığım yerlerde uzunca kabadayılar nöbette
Sırf benim için, benim acı çekmem için bekliyorlar
Gerçekten çok zaman geçti, artık öğrendim
Anladım ki, gidenler geri dönmezmiş
Dostlarımın bağırışları kulaklarımda yankılanıyor
Dönenler bir daha gider, dönecek olsa gidermiydi ki
Efendilerim duvar örmeyi ihmal etmediler
Geçmişe açılan köprümü örülerek nasıl yıkıldı, gördüm
Gerçekten hissettim ruhumun nasıl duygusuz kaldığını
İçimde kalan son bana ait hissi mi de aldılar
Artık, artık gidenlerin geleceğine inanmıyorum.

Yazı oluşturuldu 114

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Benzer yazılar

Aramak istediğinizi üstte yazmaya başlayın ve aramak için enter tuşuna basın. İptal için ESC tuşuna basın.

Üste dön