Dünyam Renklendi Aniden

Bir ilkbahar gününün kavurucu öğle vaktiydi. Sıkılmış ruhumun esirliğinin tadına varacaktım ki omzumda bir el hissettim.”Sensin değil mi? Diğerlerini de al, aşağı gel.” Bir köle gibi denilen yere gidiyordum. Meşhur Çfl koridorunda yürürken eski koridorum aklıma geldi. Zaman çok geçmişti, ilginç anılarda boğulurken, “Hadi geç kalıyoruz.” emri duyuldu kulağımda birden. Geç kalırsak bedelini nasıl öderiz dercesine. Varış yerine gelmiştim, kendimi peteğe dayayıp; buradan nasıl kurtulabileceğimi düşünüyordum.

Dünyaya kördüm ben zihnimde gezerken.
Sonra zihnime kör oldum dünyam renklendi aniden.

Düşünmeden bir yere dalmak ilginçtir bazen, dünya kaynar kazanda dönerken, sen sadece bakarsın.

Zihnimi köreltti o yeşilliklerde koşan ben, sonra papatyaların üzerine kendimi atıp; siyah gökyüzünün parıldayan yıldızlara bakmak, ilginç ve mutluluk vericiydi, gerçekten. Tabi bunların hepsi, ben kalorifer peteğinde iken oldu. İlginç bir his, gerçekten muazzamdı.

Yazı oluşturuldu 121

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Benzer yazılar

Aramak istediğinizi üstte yazmaya başlayın ve aramak için enter tuşuna basın. İptal için ESC tuşuna basın.

Üste dön