Ben Kuşlar Gibiyim Kafeste Satılık

Üzülüyorum, gerçekten üzülüyorum lan
Gözlerinde ne vardı ki sanki
Neden gülüşlerinde kayboluyorum ben
Neden o olmadan bir hiç gibiyim
Anlayın dediklerimi, bunlar sadece birer masal

Gülüş neden kokar, gözler niye yakar
Diyorum ya, bunlar birer hayal, boşverin dediklerimi

Aynı gökyüzünde yaşar bazıları
Bazıları aynı zeminde, aynı sandalyede
Diyorum ya, baştan öndeler bunlar

Alınan nefes neden geri verilir
Gideceğini bile bile nefes neden gelir
Yalan söyledim, bunlar hikaye değil

Eskiden, bir tat vardı hayatımda
Bir ihtimal uğruna, yollarda beş saat geçirmek nedir bilmezdim
Yapmadığım şeyleri, onun yaptığı gibi yapmak
O sevdi diye sevmek, o gitti diye aynı yere gitmek
Diyorum ya, diyemiyorum aslında
Bir hikaye mi bu, bu masal mı
Bir hayal mi bu, yoksa gerçek mi
Ben, ben belki kuşlar gibi uçmak istemiştim
Kanatlarımın olmadığını unutturdular
Ben gülüş kokularında gezmek istemiştim
Önüme ahşap kapı koymayı ihmal de etmediler
Diyorum ya, ne ben benim bu diyarda
Ne de siz değerlisiniz şu zindanda
Ad koyamıyorum ben buna
Ben buna, ad koyacak mevki değilim
Bir kibritle yaksalar her şeyimi
Ses çıkarmaya lüzum görecek biri de değilim
Dedim ya, ben değilim artık ben
Elim yazar benim, onlarında kalpleri okur
İşte, buymuş demek dünya dediğin

Ben gökyüzünde uçuşan kuşlar gibiyim
Ben, ben kuşlar gibiyim, kafeste satılık.

Yazı oluşturuldu 114

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Benzer yazılar

Aramak istediğinizi üstte yazmaya başlayın ve aramak için enter tuşuna basın. İptal için ESC tuşuna basın.

Üste dön