Aşk Diye Ölün

Zaman elbet geçip gidecek, insanlar birer birer gelip dönecek

Yeniler, eskilerin yerine geçecek, kalpler bir başkasını sevecek

Mazi, illaki dönüp sövecek

Pişmanlıklar, hüzünler, imkansızlıklar; bir gün tekrar akla gelecek

Her şeye yeniden başlanacak

Yeniden ümitsizlik deryasına düşülecek

Ah aşk, saç tellerinde kaybolan rüzgarlar, gözlerinden düşen damlacıklar, ah o yüz, güler yüzlüm benim

Mimiklerini sevdiğim, dudaklarında gezdiğim

Nasıl bir maziydi, nasıl bir hevesti

Neden oldu böyle, neden kalbime girdin öyle

Gözlerin değmeyeydi gözlerime

Ah nefes, çıkmakta olan nefes, ölüm sayıklayan nefes, sevme öyle

Onun nefesini de özleme, onun nefesi bir rüya, bir hayal, bir sarsıntıyla unutulur gider

Neden ona sevdiğini söylemedin, seni üzendi susman, neden kendine bunu ettin

Kızsaydı, kovsaydı, içinde kalmazdı ya, neden bunu düşünmedin, neden düşündüğünde bile yanına gitmedin

Ah bu aşk, neden bu kadar benden nefret ettin, neden beni onun tüm hayalleriyle konuşurken, onla tek bir kelime dahi ettirmedin.

Yazı oluşturuldu 114

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Benzer yazılar

Aramak istediğinizi üstte yazmaya başlayın ve aramak için enter tuşuna basın. İptal için ESC tuşuna basın.

Üste dön